Een puur nostalgisch gevoel, dat is wat ik krijg als ik aan vroeger en aan mijn oma denk.
Dan ruik ik weer die ‘antieke’ geur van haar zolder vol oude, bijna vergeten meubels, dozen en kerstspullen. Ik ruik haar citroengeraniums in de tuinkas, haar favoriete 4711 eau de cologne en de witte was die in een grote pan op het fornuis stond.
Mijn opa in zijn timmeroverall, zijn oh zo zoete aardbeien, de lekkerste koffie met de meest romige melk en de koetjesrepen die ik altijd in de hand gedrukt kreeg.
Overal om ons hangt geschiedenis, herinneringen, oude verhalen en
that old nostalgic feeling
Dit blog begon toen mijn moeder me een oud fotoboek liet zien, vol met foto’s van haar als kind, van mijn opa en oma, van hun vroegere huis en van de boerderij van mijn overgrootouders. Dol ben ik op die verweerde zwart-wit foto’s met hun kartelige randjes, netjes ingeplakt in een fotoboek met vergeelde bladzijden en met een zwierig geschreven tekst en uitleg eronder.
Het vertelt mijn geschiedenis, mijn verleden en daarmee in zekere zin ook mijn toekomst.
In mijn moeders oude fotoboek
Met een beetje weemoed en hang naar vroeger bekeek ik dus de foto’s in mijn moeders oude fotoboek.
De meeste foto’s dateerden van eind jaren ’30 tot eind jaren ’40 en werden, zo vertelde mijn moeder trots, door mijn opa zelf gemaakt met een oud fototoestel waarvan ik me nu afvraag waar het gebleven is en of iemand het nu als een vintage stuk op een plank heeft staan. Mijn gedachten gingen uit naar mijn opa, die een rolletje volschoot en dit dan liet ontwikkelen. Waar deed hij dat? Hij zou ervoor naar de stad hebben moeten fietsen, en waar kon hij met zijn rolletje terecht en hoelang duurde het voordat hij weer op de fiets kon springen om de foto’s op te halen, waarna deze, waarschijnlijk met het hele gezin, bekeken werden.
Hoe anders is dat nu. Makkelijker natuurlijk, maar minder spannend en minder speciaal.
Dol op oude spullen met een verhaal
Als geschiedenisliefhebber, kan ik een soort heimwee ervaren, een hang naar vroeger, wanneer dat dan ook mag zijn.
Daarom ben ik dol op oude spullen met een verhaal. Spullen waarvan ik maar moeite afstand kan doen en die ik altijd bewaar. Zo bewaarde ik de verweerde koffer waarmee mijn vader 65 jaar geleden van Barbados naar Engeland verhuisde. En ook de oude verhuiskist die mijn opa maakte voor mijn moeder toen ze na haar trouwen verhuisde naar Engeland.
Ik bewaarde tevens de, wellicht 30-35 jaar oude, weckpotten mét pruimen en kersen uit de kelder van mijn opa en oma. En zo ook mijn oma’s oude vlaaivormen. Onbruikbaar en verroest staan ze juist zo mooi en karaktervol in mijn rek in de bijkeuken. En in het kleine zolderkamertje zijn de oude cricketbats en cricketspencer de stille getuigen van zijn tijd als beroepscricketer in Engeland.
Overal om mee heen zijn tastbare verhalen, historie, geuren en herinneringen.
Dan waan ik me in een andere tijd
Als ik vroeg in de ochtend door het buitengebied van Thorn loop, over eeuwenoude zandpaden en onder antieke dikke bomen met takken die flink in de wijdte reiken, stel ik me voor wie daar allemaal op eenzelfde manier gelopen hebben. Welke voetstappen liggen er ‘verborgen’ onder het zand en wie is er allemaal een oude munt, brief of ring verloren?
En dan kom ik aan in het historische dorp, waar het nog rustig en stil is en waar de eerste warme zonnestralen de eeuwenoude panden beschijnen. Dan waan ik me in een andere tijd. Een tijd zonder de geluiden van auto’s, brommertjes en zonder de felle kleuren die we nu zien in kleding, uithangborden, luifels en etalages.
Zo wandelend over de ouderwetse maaskeitjes, stel ik me voor hoe het vroeger was, hoe paard en wagen de weggetjes vulden, hoe koeien naar de beek werden gebracht en hoe vrouwen, zoals mijn overgrootmoeder, de was deden in diezelfde beek.
Als ik een tijdreiziger zou kunnen zijn, zou ik mijn overgrootmoeder daar kunnen zien, bezig met de niet geringe taak om werkkleding, schorten en overgooiers weer schoon te maken in het water van de beek. Soppen, schrobben en wringen. Wat een werk allemaal. Ik zou naast haar kunnen zitten en haar vragen hoe ze dat in haar tijd allemaal klaarkreeg en hoe ze dat in de winter moest doen.
Ik richtte de kamer in met oude spullen
Toen 2,5 jaar geleden een kamer in ons huis kwam vrij te staan, besloot ik er een logeerkamer van te maken en zonder vooropgezet plan, kreeg deze gaandeweg een nostalgische sfeer. Ik richtte de kamer in met oude spullen die ik al had zoals de oude wekker van mijn opa en oma, oude pennendozen en oude koffers en vulde de sfeer aan met een mooi oud ladekastje, een spiegel en wat prenten en schilderijen die ik bij de kringloopwinkel vond.
De kamer heeft een soort van knusse en nostalgische jaren ’40/50 sfeer, zonder echt ouderwets te zijn of te zwaar aan te voelen. Meer zien van deze kamer? Ik schreef er eerder een uitgebreid blog over.
Wie wat bewaard, die heeft wat
Geen kringloopwinkel of antiekzaakje kan ik voorbijlopen zonder te gaan kijken of er mooi oud servies is. Ik zou kunnen zeggen dat ik niet nog meer nodig heb, maar mijn motto is toch dat je nooit genoeg mooie spullen kunt hebben en mijn oma zei altijd, wie wat bewaard, die heeft wat.
Vooral als ik oud Engelse theekoppen zie staan, moet ik deze, als de prijs zacht is, gewoon kopen. En nu staat mijn servieskast er dus vol mee, maar het meeste wordt ook regelmatig gebruikt want thee proeft in zo’n oud kopje toch echt veel lekkerder en theetijd wordt een nostalgisch genietmomentje
Een oude en leegstaande boerderij
Hier in mijn eigen prachtige kleine dorpje staat, net waar de kinderkopjes je in het ‘witte gedeelte’ welkom heten, een oude en leegstaande boerderij. Dit is mijn droomhuis voor als het ooit te koop komt en ik de loterij win. Bijna dagelijks loop ik er voorbij en mijmer dan over de sfeer die er nog moet hangen omdat de boerderij nog helemaal authentiek is. Op zomerse ochtenden, als de felle zon zijn weg vindt tussen de andere oude huizen door en de ramen van de boerderij helder worden verlicht, kan ik nét de contouren zien van enkele spullen die kennelijk gewoon nog in het huis staan. Een oude schouw met een oude pendule en van een schilderij aan de muur.
Mijn moeder, die hier vroeger wel eens melk moest gaan kopen, herinnert zich de historische stal en hoe ze tussen de koeien door moest lopen om bij de keuken te komen waar de boerin de melk verkocht.
Wat zou ik graag eens teruggaan in de tijd en deze boerderij eens bekijken. Wat zou ik aantreffen? Een boerengezin, koeien, kachels, kippen, moestuin, een piepende pomp aan de gootsteen en misschien een hond of twee, uitgestrekt in de namiddagzon op het boerenerf.
Zijn oude schop en riek
Dol was mijn opa op zijn moestuin die, toen ik klein was, zo ontzettend groot leek.
Rijen met boontjes en aardappelen en aardbeien zoeter dan ik ze ooit heb gegeten en van die dikke stengels rabarber. Ik zie mijn opa nog staan met zijn oude schep en riek, zorgend dat alles er netjes uitzag en goed groeide.
Ook waren er veelal ‘ouderwetse‘ bloemen in allerlei tinten, zoals Chrysanten en strobloemen. Sommige van die bloemen werden gedroogd, zodat mijn oma daarvan de, net zo ‘ouderwetse’, bloemstukjes kon maken.
Toen het huis van mijn opa en oma verkocht moest worden, kon ik een paar tuinspullen krijgen en de oude rieken en harken hebben hier nog steeds een mooi plekje in mijn tuinhuis achterin de tuin waar mijn eigen, veel kleinere, moestuintje heb.
Ook de paar zakjes bloemzaad hebben een speciaal plekje in een houten bak. ’90 staat erop. Zakjes zaad van 36 jaar oud zijn voor iemand anders misschien waardeloos, maar ik dit soort dingen kan ik echt koesteren. Ze hebben verhaal en zijn een link naar mijn verleden.
In de sfeer van vroeger
Mijn favoriete boeken in de sfeer van vroeger :
The Cazalets – Elizabeth Jane Howard
Land Girls – Susan Cookson
Miss Marple/Tommy and Tuppance – Agatha Christie
De Nachtroos – Lucinda Riley
Spaans Vuur – Wouter van Mastricht
De koffiedief – Tom Hillenbrand
Mijn favoriete films/series in de sfeer van vroeger :
Grantchester
Pride & Prejudice
From time to time
Downton Abbey
Land girls
Grantchester
All creatures great and small
Het verhaal van Nederland (NPO)
Mijn favoriete adresjes om iets te eten en drinken in de sfeer van vroeger :
De Maaihoeve – Drunen
Gasterij de Koffiemolen – Valkenburg
Moeder de gans – Teuven
Nieuwsgierig als deze 2 jaar oude snoebel is
Als een kleine schaduw loopt Jimmy me overal achterna. Nieuwsgierig als deze 2 jaar oude snoebel is, steekt hij zijn neus overal in en fotograferen voor blogs of Instagram, kan dan ook een uitdaging zijn. Hieronder de foto’s zoals ik ze bedoeld had, plus de foto’s waar onze kleine man zich met de regie wilt bemoeien.
Een dikke inktpot bij de hand
Als ik nu eens een brief mocht schrijven naar het verleden, waarin ik vorige generaties zou kunnen vragen naar de fijnste momenten in hun leven en naar hun beste levenslessen, zou ik dat heerlijk ouderwets doen met een kroontjespen op handgeschept papier en met een dikke inktpot bij de hand.
Welke vraag zou jij je voorouders willen stellen als je ze een ouderwetse brief zou kunnen schrijven?
Memory is a way...
Geschiedenis en verleden is overal om ons heen. Hopelijk geniet jij er net zo van als ik dat doe.
Bedankt voor het lezen en tot de volgende keer!
Liefs, Tanya
“Memory is a way of holding onto the things you love, the things you are, the things you never want to lose.”– The Wonder Years
Meer inspiratie vind je op mijn Styling & Living Instagram account
Goedemorgen Tanya wat heb ik genoten van je mooie blog wat mooi die herinneringen aan je opa en oma en wat een mooie foto’s ik denk echt dat jij wat je schrijft en mooie foto’s en van je moeder het tuinieren en bakken van hun hebt en wat een mooie knusse kamer heb je gemaakt ik geniet ervan 🥰
Auteur
Hey Marian,
Dank je wel voor je reactie en zo fijn dat je van de blog genoten hebt. Liefs, Tanya
Heerlijk verhaal weer en mooie plaatjes ,ik heb van mezelf ook oude foto ’s maar helaas niet zo’n goede herinneringen aan vroegere tijden of fijne jeugd
Ik.lees iedere blog met veel.plezier
Auteur
Dank je wel voor je reactie Marij, wat vervelend om te horen dat je minder goede herinneringen hebt aan vroeger en dat je jeugd niet was wat het had moeten zijn. Gelukkig heb je het heden en de toekomst en daarvan kun jij maken wat je wilt. Liefs, Tanya
Goedemorgen Tanya,
Dank je wel voor de rondleiding in jouw verleden met prachtige herkenbare voorwerpen en de liefdevolle geschreven herinnering via jouw blog.
Dit doet mij goed en heb hier intens van genoten.
Ik ben bijna 65 jaar en denk ook zo vaak liefdevol terug aan de tijd bij mijn opa en oma.
Dank hiervoor🙏❤️
Veel liefs,
Marja
Auteur
Dank je wel voor je reactie Marja! Erg fijn om te lezen dat vol liefde terugdenkt aan jouw jeugd en tijd bij jouw opa en oma. Liefs,Tanya
Hallo Tanya.
Heerlijk blog om te lezen..en de foto’s en jouw gedachten in me op te nemen. Na het overlijden van Pap begin Januari heb ik z’n appartement leeg moeten maken. Ik trof zoveel kleine herinneringen die ik veilig wilde stellen, die veel voor me betekenden. ‘N klein houten (noten) kistje dat altijd van pap was..hij bewaarde er z’n “dingetjes “ in. Binnenin het verweerde rode fluweel..ik laat het zo het het verteld hoevele malen het doosje open en dicht is gegaan. Het suikerpotje met zilveren lepeltje op ‘n oude houten plankje..de grote Delfts blauwe vaas die nu bij mij prijkt. De zwart wit foto’s van zijn jaren als jeugdige Thorner jongen…zijn mijnpenning waar hij z’n pungel aan hing. En als ik dan door Thorn wandel met man en hond dan zie ik mijn pap rondlopen over de keien , ik krijg erdan ‘n warm gevoel bij. Door Terkoel ..langs de dikke oude bomen waar hij vroeger struinde. De Bogenstraat bezorgt me regelmatig ‘n brok in mijn keel. Het grote huis waar pap geboren is ..waar opa Bér ‘n herenkapsalon had aan huis. Je blog weerspiegelt precies wat er belangrijk voor me is. Waar je hart ligt, daar vind je rust..ik vind het in Thorn het dorp van pap.
Dank voor je overdenkingen..het is food for the soul. Xx
Marij .
Auteur
Hey Marij, leuk dat je de blog gelezen hebt en ik ben blij met je mooie reactie vol met jouw eigen fijne herinneringen aan vroeger, aan jouw pap en aan Thorn. Leuk ook dat je aangeeft dat mijn blog weerspiegeld wat ook voor jou belangrijk is. Zo fijn dat je nog leuke spullen van je vader hebt waaraan een verhaal zit. Zo blijft pap ‘in leven’ Velen zullen minder sentimenteel zijn dan wij, maar voor ons is het een troost en iets tastbaars van vroeger. Lucky us hé 🙂 Liefs, Tanya
Hoi Tanya,
Wat een mooie blogpost.
Vol nostalgie en herkenning.
De herinneringen aan je grootouders en de dierbare spullen zijn om te koesteren.
Ik beleef het precies zo. Mijn grootouders woonden schuin tegenover ons en ik kwam er vaak. Van mijn oma leerde ik appeltaart bakken, breien en haken en nog steeds als ik taart bak of er soep staat te pruttelen komen door de geur herinneringen naar boven.
Het oude tuingereedschap, een oude bakkersmand, oude boeken en schriftjes met versjes worden hier gebruikt en gelezen.
Mooie nostalgie 🩶
Ik heb weer genoten van zowel woord als je mooie foto’s.
Lieve groet
Mea
Auteur
Mea, dank je wel voor je reactie! Hoe heerlijk dat je, doordat je grootouders dichtbij woonden, ook zulke fijne herinneringen aan ze hebt en dat jouw oma je het breien, haken en breien aanleerde. Zo mooi hoe de geuren van appeltaart en soep je kunnen meevoeren naar vroeger en hoe fijn het toen was. Leuk ook dat je ook nog oude boekjes met versjes hebt, dat is goud waard. Geniet ervan! Liefs, Tanya
Good morning Tanya,
Oh oh wat genoten weer van je mooie verhaal en de prachtige foto’s!
Ik hou ook van meuk maar er moet geen luchtje aan zitten. Tinnen schoteltjes, pate-vormen en schalen heb ik ook van mijn moeder. Juist de combi van hout stoer oud en wat brocante zal ik maar zeggen vind ik het mooist.
Tegenwoordig de huizen volledig in Auro P. zonder eigen inbreng allemaal hetzelfde, neehoor thx.
Fijn weekend (alhoewel mij wat te heet, ik kan niet breien met dit weer)
Groetjes Coby
Auteur
Hey Coby, bedankt voor je reactie! Heet is het inderdaad, dus ik snap dat het breiwerk even moet wacht tot er weer wat koelere dagen zijn. Hoe leuk dat je ook nog zulke mooie spullen van jouw moeder hebt en ook ik vind de combi tussen oud brocante en stoer en sober het mooist. En wat je zegt over een Aura P huis klopt helemaal. Je ziet veel van dezelfde interieurs in de bladen en weinig eigen persoonlijkheid en inbreng. Ieder zijn ding natuurlijk, maar inderdaad ook niks voor mij. Ook een fijn weekend en sterkte met de hitte. Liefs, Tanya
Lieve Tanya
Wat een heerlijke blog was dit. Even terug in de tijd.
Wat leuk dat wat heb bewaard mooie herinneringen.
Prachtig ook je ook servies en lieve Jimmy erbij.
Zou ook wel wat willen hoe hun leven eruit zag van mijn grootouders.
Auteur
Dank je voor je reactie Miranda! Mooi dat ook jij wel zou willen weten hoe het leven van jouw grootouders eruit zag. Hopelijk heb je ook nog oude foto’s of spullen van hun of mooie verhalen misschien. Liefs, Tanya
Lieve Tanya
Wat heb je dit weer mooi geschreven, mooie herinneringen en prachtig gefotografeerd. Je heerlijke dromen. Ik vind het bij jou altijd zo mooi en warm, de films die heb ik allemaal gezien want ik houd ook van nostalgie maar ons huis staat zo vol dat mijn man steeds aan het zeuren is dat ik moet (brocante,) opruimen hihi .nu lees ik dit weer, krijg ik ook weer weemoed…….
Auteur
Dank je wel Marjon voor het lezen en voor je reactie. Leuk om te horen dat je het bij mij altijd mooi en warm vindt. Laat je man maar zeuren hoor (hahaha) Oude spullen om je heen, is iets wat bij je hoort en wat bij je past. Als je opruimt ben je jezelf niet meer en dat is ook niet wat je man zou willen lijkt me. Dus lekker laten staan en genieten. Liefs, Tanya
Ohhh een post na me hart en zo herkenbaar , ik zou het zo zelf geschreven kunnen hebben … hou ook zo van nostalgie … hier door het huis ook vele oude spullen met een verhaal .. kan er net als jou zo van genieten en moeilijk afscheid van nemen ,
De liefde voor oude pandjes deel ik ook met je alt8jd droom ik erbij weg …
Vaak te vinden in de kringloop en wat voor een andere niets betekent kan ik helemaal in opgaan …
Een oude zilveren lepel , oud serviesstuk als ik het in me handen krijgt droom ik gelijk en sta dan in de winkel te genieten van dat kleine vondst wat voor mij veel betekent … in mijn boek zie je ook een gedeelte van mijn schatten ..
Bezit ook hele oude kookboekjes van in en na de oorlog… kan daar uren in verdiepen . Zie dan oma’s keuken en kelderkast weer voor me of net als jij dat heb ….de geur hoe alles speciaal na rook … de uien en knoflook die op de zolder bij oma hingen te drogen de kisten aardappels , en samen met oma bonen doppen , go wat maak deze post veel los de mooie herinneringen van toen .. dankjewel voor de mooie herinneringen die je deelde en prachtige foto’s…
Auteur
Rosita, dank je wel voor je hele fijne reactie. Zo leuk dat herkenbaar is en dat je ook zo geniet van alle oude, met verhalen doorspekte spullen om je heen. Hoe jij je oma’s thuis omschrijft klinkt ook zo heerlijk en warm. Ik zie het zo voor me, die zolder, de kisten aardappels en het doppen van de bonen. Op mijn beurt zie ik door jouw verhaal weer mijn oma staan met een soort ding met hengsel om boontjes mee te kunnen halen uit de peul. En die kookboekjes lijken me zo geweldig mooi. Jouw boek ligt hier op de oude werkbank in de woonkamer en staat inderdaad ook vol met mooie oude spullen met een verhaal. Dat boek heb je prachtig gemaakt en ik ben er nog altijd erg blij mee. Liefs, Tanya
Hallo Tanya, weer genoten van jouw blog. Zo herkenbaar dat jij dingen mooi vind om het verhaal wat erbij hoort. Dit had mijn vaderrol, bewaarde dingen om het verhaal wat erbij hoorde. Mijn moeder zei altijd mopperig, jij ook met dat verhaal. Nou ik heb dus ook dat spullen “ waardevol “ zijn om hun verhaal. . Heb niets met nieuwe dingen. Koester mijn moeders pollepel die uitgesleten is door het gebruik. Ze moest eens weten… Bedankt voor jouw inspiratie, over de eenvoud van het leven en waar het eigenlijk echt om gaat. Ook de verhalen over Engeland. Ik ga morgenochtend weer naar Engeland, Kent en de Wye Valley. Dankbaar dat ik dit kan doen.
Hartelijk groetjes,
Martine
Auteur
Dank je voor je leuke reactie Martine! Engeland, hoe ontzettend leuk en dat ook nog eens in Wales, wat prachtig mooi moet zijn. Ik wens je veel plezier en vooral ook mooie momenten om fijne herinneringen aan over te houden. Ik hoop dat je het echte Engelse gevoel gaat beleven, met vriendelijke mensen, scones en lekker sterke thee. En die, door gebruik uitgesleten pollepel! Zo fijn dat je die hebt. Nogmaals, have fun in good old England! Liefs, Tanya
Wat heb je dit weer prachtig geschreven..ging zelf weer helemaal terug in de tijd naar mijn oma..ze was zo lief..en bracht 19 kinderen groot..hoe dan denk ik wel eens..ze hadden niks in die tijd.
We hadden daar op de zondag prachtige tijden in hun tuin bij de boerderij want er kwamen altijd veel neven en nichtjes dus dat was dikke pret..mocht altijd met oma de kippetjes voeren..dacht altijd dat het een hele grote schuur was maar vorig jaar mocht ik daar es kijken bij de bewoners..bleek het een klein schuurtje te zijn..maar in kinderogen was het zo groot haha
In mijn ulo tijd ging ik 1 x per week bezocht ik oma en kreeg dan kopje thee met een beschuitje met stroop..was voor mij net een gebakje😊dus als ik dat nu eet denk ik altijd aan mijn lieve omaatje..opa was al heel lang dement dus daar weinig herinneringen aan maar hij heeft heel veel voor de gemeenschap gedaan…ook heel mooi
Dus dit komt nu allemaal boven bij jouw prachtige verhalen.
Heerlijk jouw verhalen en prachtige foto’s
Lieve groet Anja
Auteur
Anja, dank je wel voor je leuke reactie op mijn blog. Alles wat je schrijft klink zooo idyllisch! Boerderij, kippetjes voeren, dat kopje thee en dat beschuitje met stroop. Zo kreeg ik van mijn opa altijd een beschuitje met aardbeien uit de moestuin en een laagje suiker. Heerlijk vond ik dat en inderdaad, daar kon geen gebakje tegenop. En 19 kinderen, waaauw! Niet te geloven hoe jouw oma dat gedaan moest hebben. De grotere kinderen hebben natuurlijk veel moeten meehelpen, maar dan nog. Grappig dat die schuur nu zoveel kleiner leek, dat herken ik wel met sommige dingen die vroeger zo enorm leken. Geniet van al je herinneringen! Liefs, Tanya
Hoi Tanya,
Net je prachtige blog gelezen en net als zovelen deed dit me ook zoveel !! Ik hou ook van die “oude” spulletjes en zeker erbij mijmeren wie dit gebruikt heeft ☺️
Ook de films en gelegenheden van die tijd om daar te komen en te eten. Laatst in Almkerk een kringloopwinkel in een oude boerderij. Er is een nw serie The Hardacres en natuurlijk een Woman of substance is geweldig 🫶🏼als je ooit in Gent bent moeten jullie gaan eten bij Amadeus in Patershol, ik voel me daar zo thuis en zeker ook met de muziek uit de 20e jaren 😍
Dank je wel weer.
Liefs, Anja
Auteur
Hey Anja, zo leuk dat je mijn blog gelezen hebt en dat het je ook zoveel deed. Wat jij allemaal opnoemt, klinkt zo leuk en ik ga de series en de eetgelegenheden meteen noteren want ik ben altijd op zoek naar leuke nieuwe adresjes om die mooie sfeer te kunnen opzuigen. Bedankt voor je reactie! Liefs, Tanya
Hallo Tanya, eindelijk neem ik de tijd te reageren op je nostalgie blog. Bij het lezen, kwamen er veel herinneringen boven, heb je tekst nu 3x gelezen en er komen steeds weer nieuwe “beelden” bij me op. Wat zou mam/jouw oma genieten van jouw verhalen. Stilletjes genieten, want dat was haar aard. Even een paar aanvullingen: de zelf geweekte strobloemen hingen idd, ondersteboven op zolder te drogen. Pappa/jouw opa bestelde, via de post nieuwe tuin- en bloemzaden bij Tubbergen. Kon dagenlang bezig zijn met z’n lijst. Mam schrok later vd totaalsom, vlgs mij heeft ze de bestelling ook wel eens laten “verdwijnen”.
Het “ding” met hengsel was een snijbonensnijder..
Het oud fototoestel heb ik lang gehad maar uiteindelijk aan mn oudste broer gegeven. Het staat er nog..
Je moeder werd op pad gestuurd voor verse melk, ik ooit voor stroop bij de stroopboer. Dat huis heb je ook eens willen kopen..
Weer mooie sfeervolle foto’s van Thorn.
Als ik weer eens ga opruimen, zal ik aan je denken. Groetjes en liefs, Lia
Auteur
Wat ben ik blij met je reactie en jouw herinneringen aan opa en oma! Zo leuk om nog wat meer verhalen te horen en vooral dat van die tuin- en bloemzaden en dat oma de bestelling wegmoffelde, vind ik wel erg grappig om te lezen. Dus het oude fototoestel is er nog, wat leuk! Ik zou er graag eens een foto van willen zien, benieuwd hoe het eruit ziet. Een stroopboer, dat die bestond, hoe enig! Mijn hang naar vroeger tijd is zojuist weer helemaal aangewakkerd, dus misschien moet ik een deel 2 blog maken. Dank je wel Lia! Kus, Tanya