De geuren van het seizoen
Elke avond als ik ga slapen, open ik het slaapkamerraam en snuif ik de geuren van het seizoen op.
Voor me liggen de weilanden waar de schapen vaak grazen en zie ik de grote boom bij het hekje die over niet al te lange tijd weer mooi vol in het blad zal staan.
Op deze maartse dagen ruik ik de zachtheid van de lente, van de mest die mijn buurman met zijn tractor verspreidde op het land en van de geur van kachels die deze nog frisse avonden verwarmen.
Op heldere avonden zie ik vele sterren en bij volle maan schijnt er een warme gloed die de weilanden en akkers tegenover mijn huis zachtjes verlichten.
Als ik daar zo sta voordat ik ga slapen, krijg ik al helemaal zin in de dag van morgen als ik in alle vroegte weer de oude paden langs die akkers kan gaan bewandelen.
Nu de zon alweer vroeg opkomt
Ineens is de lente overal om ons heen en worden herinneringen aan die winterse buien en grijze dagen al snel vervaagd.
Nu de zon alweer vroeg opkomt, ga ik bij het eerste licht op weg met Charlie en Jimmy. Als we langs het huis van mijn buurman lopen, schieten de hazen daar alle kanten op.
Jimmy, met zijn uit de hand gelopen jachtinstinct, trekt en worstelt om bij die hazen te kunnen komen en ik worstel om hem in bedwang te kunnen houden. Pas als Jimmy gezien heeft dat alle hazen écht weer knus en veilig in hun holletje zitten, kunnen we weer wat rustiger verder lopen.
De akkers van mijn buurman tonen het ouderwetse beeld van warme mest die ligt te ‘roken’ in de frisse ochtendlucht. Overal om me heen kwetteren vogels en her en der staan sneeuwklokjes en krokussen. Aan bomen en struiken zie ik knoppen die voorzichtig tevoorschijn komen alsof ze nog niet helemaal kunnen geloven dat de lente er echt weer is.
Het vroege licht laat de gevels van de huizen in het oude Thorn extra wit oplichten en de ochtendzon zendt zijn stralen door de oude smalle straatjes. De kinderkopjes blinken dit keer niet van de regen, maar van de weerkaatsing van de nog subtiele zonneschijn die her en der de grond raakt.
De tuinkas in een fris lentejasje
Een in de ochtend nog frisse maartse wind waait door de tuin als ik met een jas en sjaal naar buiten ga om te starten met het in orde brengen van de tuin als mijn blik valt op het tuinhuis dat we vorig jaar begin mei plaatsen.
De kas heeft het hele jaar voor veel plezier gezorgd. Natuurlijk als kas om tomaten, komkommers en augurken in te kweken, maar ook daarna als sfeerkas met een herfst- en kerststyling.
En ineens kreeg ik de lentekriebels en zag ik de kas voor me in een fris lentejasje.
Bij de bloemist kocht ik potjes met bollen hyacinten en witte druifjes. De bolletjes haalde ik los, zodat ik er heel veel potjes mee kon vullen. Potjes… Een blik in mijn servieskast bracht mij op een idee want wat is er nu meer fris lenteachtig dan mijn oude blauwwitte servies? De bollen werden verdeeld over oude kopjes, bakjes, melkkannetjes en een soepterrine.
Terwijl ik alles leuk rangschikte op de tafel in de tuinkas, deed de zon vrolijk mee. Behaaglijk warm achter de ruiten deed ik wat ik het allerliefste doe. Charlie en Jimmy vroegen zich vast af wie er op de thee zou komen. Die hazen van het veldje van de buurman misschien?
Hoe vind je het geworden? Mijn lentekas voor maar eur10 aan materiaal en twee uurtjes werk?
De bloesem dwarrelt
Nu ik de smaak van de lente te pakken had en met wel een beetje weemoed alle herfstige en winterse takken in huis weghaalde, ging ik op zoek naar mooi subtiel lentegroen.
Ook dit keer sleepte ik in vanuit de natuur een paar takken mee naar huis die verdeeld werden in de stoere houten potten die ik overal heb staan.
Charlie en met name Jimmy keken hun ogen uit en volgden me op de voet terwijl ik alles in lentesfeer bracht. Dat die bloesem af en toe eraf dwarrelt, vind ik geen probleem. Mijn huis mag een beetje geleefd zijn en tijdens het dagelijkse rondje stofzuigen, haal ik het zo weer weg.
Voor de grote houten potten kocht ik een paar kersenbloesemtakken die met hun stevige, robuuste stengels en uitlopende bloesem een natuurlijke lentesfeer geven aan de keuken.
Mijn camera vangt de kleinste details
Wellicht heb je het al eens voorbij zien komen op Instagram. Sinds kort fotografeer ik een oude molen die wacht op een nieuw jasje.
De Sint Odamolen staat al 142 jaar langs een kanaal en is al een tijdje eenzaam en verlaten met afgebladderde verf, schimmel op de binnenmuren en mos op de buitenmuren.
De wieken hangen er ongebruikt en zielig bij. Bij sterke wind trekken ze aan de dikke stalen kabels alsof ze zich zouden willen losrukken om eindelijk, na vele jaren, weer eens te mogen draaien.
Het geluk wil dat deze molen een nieuwe eigenaar heeft gekregen die hem redt van ondergang en verval. Spoedig zal de molen worden hersteld, zullen kozijnen weer fris in de verf komen te staan, zullen mos en schimmel verwijderd worden en zullen die wieken weer mogen zweven.
Het fotograferen in en om de molen voelt voor mij als een mooie tijdreis.
In oude kleren en in een warme jas, stap ik deze oude molen binnen. Vocht en een kille kou komen me tegenmoet en voorzichtig beklim ik de oude traptreden en stap terug in de tijd.
Want deze molen is nog helemaal authentiek en hij ademt de sfeer van vroeger. Het is net alsof een vrolijke molenaar ieder moment naar binnen kan stappen. Als ik de hendels van de deuren haal en licht naar binnen laat stromen, kan ik pas echt goed zien welke schatten de oude molen herbergt.
Houten trappen, prachtig uitgesleten door de molenaars die hier met hun klompen de trappen op en neer klommen. Ze zullen het in ieder geval veel behendiger hebben gedaan dan ik nu doe. Voorzichtig klim ik naar de volgende verdieping en dan staan mijn schoenen op oude houten vloeren die bedekt zijn met vele jaren stof. Onder die klompen van de molenaar zullen die vloeren vroeger niet bedekt zijn geweest met stof, maar met een dun waasje meel dat neerdwarrelde als de wieken op maaldagen hun vertrouwde en ritmische gedreun lieten horen.
Mijn camera vangt de kleinste details en fotograferend word ik gedwongen om goed om me heen te kijken en alles in me op te nemen. Ook hier kriebelt mijn gevoel voor styling, voor het neerzetten van een bepaalde sfeer die je een beetje terugneemt naar het verleden.
En zo verwende ik deze eenzame molen ook met een lentestyling en hoop ik dat de vroegere molenaars hun goedkeuring zouden hebben gegeven en dat ze plaats zouden hebben genomen aan het lentetafeltje om een kopje koffie met me te drinken, hun voeten gestoken in die prachtige oude houten klompen.
Je wilt vast meer zien van deze molen en ook van de sfeerstylingen die ik deed in de winter.
Ga dan vooral naar het Instagramaccount van de molen.
En wil je me een groot plezier doen door te volgen? Super bedankt!
Genieten van de lentepracht
Ik wens jullie allemaal een hele fijne maart maand en hoop dat jullie genieten van al de lentepracht om ons heen. Het licht, de knoppen aan de bomen en je kopje koffie buiten op je terras.
Volg je me al op Instagram? Daar deel ik nog veel meer verhalen en foto’s en van dit blog zullen ook nog video’s te zien zijn.
Liefs, Tanya
“It was one of those March days when the sun shines hot and the wind blows cold: when it is summer in the light, and winter in the shade.” — Charles Dickens, Great Expectations
Weer een prachtige blogpost Tanya.
De Lente maar zeker ook de Herfst zijn mijn favoriete jaargetijden.
Zo mooi hoe de Natuur zo langzaamaan ontwaakt.
De kas ziet er prachtig uit met het mooie servies en de voorjaars bloeiers.
Wens je ook een mooie maand maart.
Heerlijk genieten van het buitenleven.
Groetjes Mea
Auteur
Dank je wel voor je leuke reactie Mea! Fijn dat jij ook zo van de lente kunt genieten en ziet wat er in de natuur allemaal gebeurt. Inderdaad heerlijk genieten van het buitenleven. Liefs, Tanya
Wanneer schrijf jij een boek,Tanya??
Hoe jij je verhalen kan neerschrijven doet verlangen naar meer !
Alles lijkt zo gezellig bij jou.mijn favoriete seizoen is de herfst,zonder twijfel,maar hoe jij de lente beschrijft en aanvoelt,lokt voor mij de natuur in onze Westhoek in Belgie,ook om op zoek te gaan naar een met mos begroeide tak.
De molen volg ik dankzij u.
Woonde ik nabij, dan schoof ik meteen aan het tafeltje om samen met jou een kopje thee of koffie te delen.
Alles zo mooi vastgelegd,om te kijken,te genieten ,telkens opnieuw.
Het is echt uitkijken naar jou blog!
Dankjewel om al dit moois met ons te delen 🤎
Auteur
Zo ontzettend lief, jouw reactie Martine! Daar ben ik echt blij mee, wat een mooie complimenten. Een boek maken staat al langer op mijn wensenlijstje, dus misschien moet het er maar een van gaan komen. Ik wens je een hele fijne lente! Liefs, Tanya
Wat was het weer prettig om te lezen , ik geniet iedere keer van je mooie verhalen en mooie foto’s en wat heb je de tuinkas mooi gemaakt met het blauwe servies het blijft toch mooi zo sfeervol met de voorjaars bloemen ( bollen ) ik sluit me aan bij Martine Tanya ga een boek schrijven en wij kopen hem !🥰
Auteur
Zo leuk weer om te horen, dank je wel voor je reactie Marian! Dan zal ik maar snel aan de slag gaan met het schrijven van dat boek..
Liefs, Tanya
Ohh Tanya wat een prachtige foto’s, ja de lentekriebels zijn er bij mij ook hoor!
Mooi dat je het proces van de molen vastlegd dat zal de nieuwe eigenaar ws ook leuk vinden.
Groetjes
Auteur
Dank je wel voor je reactie en fijn dat je mijn blog weer gelezen hebt Coby. Lengtekriebels moeten bij iedereen wel zijn losgebarsten denk ik na dat mooie weer van vorige week. De eigenaar van de molen is zeker blij met de beelden van de molen zoals deze er nu uit ziet. Leuk om straks ook de renovatie te volgen en te zien hoe de molen zal opknappen. Fijne lente! Liefs, Tanya