Nu de maand mei zich langzaam ontvouwt, kan ik april 2026 achter me laten.
Het was een maand van nieuw begin en helaas ook van afscheid nemen.
Het een beetje rustig aan doen, is wat ik nu nodig heb en daarom bombardeer ik mei tot maand waarin ik weer een beetje moet opladen.
Slow living in May…
Afscheid nemen
Vrij onverwacht en eigenlijk onvoorbereid moesten we op 1 april helaas afscheid nemen van onze grote, lieve berenmeneer Charlie.
Charlie mocht 14,5 jaar bij ons zijn, hij mocht de kinderen zien opgroeien en hij kon de laatste 2 jaar genieten van zijn vriendje Jimmy. Zoals het een labradoodle betaamd, had hij een pittig karakter dat op latere leeftijd steeds milder werd, want naarmate Charlie ouder werd, kon hij ons ‘lezen’ en wij hem. Hij was zo tevreden en blij met ons om hem heen en hij was de allerliefste en trouwste lummel.
Tot half maart leek er niets met hem aan de hand, liep hij met wandelen lekker achter ons aan en trok hij nog de nodige sprintjes. Maar ineens ging hij achteruit en kwamen we erachter dat het mis was. We hoopten nog op een paar fijne maanden, maar op 1 april bleek Charlie toch meer ‘op’ dan we dachten.
Mijn man was die dag in Antwerpen maar door een toeval was mijn zoon thuis en samen brachten we Charlie voor de laatste keer naar de auto en beleefde hij de laatste van zijn zo geliefde autoritjes. Een half uur later hebben we hem uit liefde laten gaan, wetende dat het de beste keus voor hem was.
Het verdriet ziet erg diep en ik mis hem iedere dag.
In deze rare tijd, vol verdriet en met vele huilbuien en daardoor vermoeidheid, doe ik het een beetje rustig aan en heb een slow living meimaand. Alles mag wat trager, wat meer bedachtzaam en ik probeer te genieten van alles dat ik wél nog heb
Zorgen voor nieuw leven
Naast afscheid nemen is er ook ruimte voor een nieuw begin. Zoals elk jaar verbaas ik me hoe het eeuwenoude ritme van de natuur zich weer zo mooi laat zien met dikke knoppen die zich ontvouwen tot frisgroene bladeren aan de hagen, bomen en plantjes om me heen.
Slow living en connectie maken met de natuur is nu precies wat ik nodig heb en daarom is het nu extra fijn om weer bezig te zijn met zaaien en planten en voor het zorgen voor nieuw leven.
In mijn oude kloffie sta ik in de tuinkas, bezig met potjes, zonverwarmde aarde en zakjes met zaden.
Vol verwachting kijk ik daarna dagelijks of zich al wat groens voorzichtig boven de donkere aarde laat zien.
Als de gezaaide plantjes eindelijk groot genoeg zijn, mogen ze met hun jonge voetjes de vollegrond van de moestuin in en begint de strijd tegen de slakken die de jonge blaadjes toch wel erg culinair vinden. Het zien groot krijgen van al die moestuinplantjes is dan ook de grootste uitdaging.
Maar met wat hulpmiddelen hoop ik straks vele manden te kunnen vullen met verse en biologische oogst.
De thee lijkt hier nóg lekkerder te smaken
Achterin de tuin, tegen het oude tuinhuis aan en tussen de moestuinen in, plaatste ik een bistrosetje omdat ik het even ergens kwijt moest. Daardoor ontstond een heel fijn plekje dat nu favoriet is voor een slow living momentje en een kopje thee.
Vaak in oude tuinkleren en met de rubberen laarzen aan, nemen we hier plaats voor een korte break van onze werkzaamheden. Zo beschut tussen tuinhuis en de hagen en met de grote catalpa erboven, wanen we ons bij een tearoom in Engeland. De thee lijkt hier nóg lekkerder te smaken en de citroencake lijkt extra goed gelukt. Het is toch gek hoe zo’n magisch plekje zomaar spontaan ontstaat terwijl we hier al 25 jaar wonen?
Een waslijst aan verfklusjes
Hoewel ik het rustig aan doe en mijn energie even niet is zoals het zou moeten zijn door verdriet en, let’s face it, ook door de overgang, zijn er toch wat dingen die even ‘nodig zijn’. Er is namelijk een waslijst aan verfklusjes om het huis te onderhouden en mooi te houden.
Vroeger, toen mijn 3 kinderen klein waren, ik het dus veel drukker had, maar ook veel jonger was, draaide ik er mijn hand niet voor om en kon ik gerust nog ’s avonds beginnen met verf en borstel. Nu merk ik echter dat ik er minder fut voor heb en niet alleen op zie tegen het verfwerk maar ook tegen de prikkels van de rommel die automatisch ontstaat als je aan een verfklus begint.
Maar op mijn gemak en zonder te haasten, krijg ik toch wel het een en ander af en zo verfde ik afgelopen weken (met kop thee en Jimmy binnen handbereik en podcast in mijn oren), de tuindeuren, de achterdeur en alle deuren en plinten in de bijkeuken.
De verfkleuren lijken op de foto’s lichter dan in werkelijkheid. In feite zijn ze aangepast aan de kleuren op de muren zodat ze perfect in elkaar overgaan. Weten welke kleuren ik gebruikte?
Klik hier
Op mijn verflijst staan nog alle buitenkozijnen, het tuinhuis de schuur, de tv-kast, de wanden in het kantoor en het plafond in de keuken. Maar we kijken wel hoe ver we komen deze zomer…
Een volle bos van takken en bladeren
En zomaar ineens, alsof er maar één nachtje voorbij was gegaan, bleken de hagen ontploft.
De zon en warmte van april en de regen van begin mei zorgden voor een volle bos van groene takken en bladeren. Tijd dus voor ladder en snoeischaar.
Dit nogal tijdrovende en rug belastende werkje is niet het meest leuke om te doen, maar ook hier doen we het rustig aan, houden we regelmatig een pauze om thee te drinken op ons nieuwe favoriete plekje en gooien tussen het snoeien door tig keer een bal voor onze Jimmy.
Mooie zonsopkomsten
Waar wandelen voor mij altijd als mindfulness voelde en ik de natuur om me heen goed in me opzoog, lijkt de glans een beetje verloren te zijn nu Charlie niet meer naast me loopt. Het voelt niet compleet en er mist iets in de dynamiek. Natuurlijk weet ik dat dit tijd nodig heeft en dat die glans vanzelf weer terugkomt.
Tot die tijd probeer ik toch nog zoveel mogelijk te letten op al het moois om me heen.
April was droog en met veel mooie zonsopkomsten en begin mei begon weliswaar wat natter, maar doordat de natuur daardoor een groene boost krijgt, oogt het allemaal ontzettend weelderig.
Door een lens van een fototoestel kijkend en hier en daar inzoomend, word ik getrakteerd op de meest prachtige taferelen van de oude paden die ik bewandel, de gebouwen waarlangs ik slenter en van de doorkijkjes van rijen bomen en struiken eromheen.
Dit witte goud
Een van onze ochtendwandelingen namen ons, via de oude paden hier in Thorn, mee naar Zegershof.
Deze geweldig mooie oude hoeve uit 1899 geeft me altijd een soort van nostalgisch gevoel en hij laat ook een glimp zien van hoe het er vroeger moet hebben uitgezien. Want zo gelegen in het buitengebied van Thorn en niet gepolijst en modern gemaakt door mens en tijd, zou de hoeve zo kunnen dienen als decor in een historische film.
Bij deze hoeve kochten we heerlijke verse asperges. Misschien is het maar goed dat dit witte goud alleen maar tijdelijk te verkrijgen is, want zo blijft het kopen en eten tenminste speciaal en een echte lekkernij voor deze tijd van het jaar. Zelf houd ik erg van rituelen die jaarlijks terugkomen en het gaan kopen van asperges is daar een van.
Rare dingen eigenlijk, die asperges. Zo van dichtbij gefotografeerd weet ik eigenlijk niet of ik ze lelijk of nu ontzettend mooi moet vinden. Maar eenmaal geschild en gekookt kan ik niet anders dan ze mooi vinden om hun zoete en volle smaak.
Slow living avonden
Waar ik vroeger na het avondeten nog wel eens de verfborstel nam en aan een verfklus begon, plof ik nu dankbaar op de stoel om uit te rusten en af te schakelen voordat ik vroeg naar bed ga.
En zo hoort het eigenlijk ook, het leven is al druk genoeg en alles gaat veel te snel aan ons voorbij.
Er is dan ook niets fijners dan opgekruld in de stoel een boek te lezen met een kop hete thee erbij.
De laatste weken las ik de volgende boeken:
Detective – De geheimen van de kostschool van Lucinda Riley.
Ik heb erg genoten van dit boek en verheugde me er steeds weer op om verder te lezen.
Deze schrijfster ken je wellicht van de boekenreeks de zeven zussen.
Roman – Vrij stroomt de rivier van Eleanor Shearer
Dit verhaal speelt zich af tijdens de slavernijtijd op Barbados. Erg mooi geschreven en een prachtig verhaal. Voor mij vooral intrigerend omdat mijn roots op Barbados liggen. Mijn vader is er geboren en mijn voorouders waren ook slaven.
Roman – The Cazalets 1 – Lichte jaren van Elizabeth Jane Howard
Van dit verhaal heb ik echt enorm genoten omdat het zich afspeelt in het Engeland van net voor de Tweede Wereldoorlog. De jaren 30-40 hebben altijd mijn interesse gehad, zo ook met series als : All things great and small, Foyle’s war en Endeavor Morse. Er gaat iets zo ouderwets en sfeervols uit van deze tijd, ondanks de vreselijke oorlog natuurlijk.
Dit boek omschrijft zoveel van die tijd, de kleding, het eten en de huizen. Maar ook de onzekerheden en angst voor een nieuwe oorlog.
In reviews las ik herhaaldelijk dat het verhaal lastig doorkomen was en dat klopt in het begin wel. Er zijn veel personages en namen en het duurt even voordat die allemaal een ‘gezicht’ krijgen. Maar eenmaal voorbij dat punt, blijft er een prachtig verhaal over en ik verheug me in ieder geval al erg op het lezen van deel 2.
Alle 3 de boeken staan ook in Kobo Plus, dus als je een abonnement hebt, kun je deze gratis lezen.
May is the month of expectation
Nu mijn energie langzaam aan terugkeren is, ben ik tussen de verfklussen door achter de schermen bezig met nieuwe plannen en kleine projecten waarover ik later misschien wat meer kan vertellen.
Voor nu sluit ik dit blog af en wens jullie allemaal nog een hele fijne maand mei.
Liefs,
Tanya en ook Jimmy
“May is the month of expectation, the month of wishes, the month of hope.”
Emily Brontë
Meer inspiratie vind je op mijn Styling & Living Instagram account
Lieve Tanya,
Opnieuw heb je weer een prachtige blog geschreven waar ik van kan genieten.
Wat kan het verdriet diep zitten hè na het verlies van een hond. Boeken lezen, mijn favoriete bezigheid en ook vooral de serie The cazalets is een aanrader. Goed geschreven en ieder deel hiervan vond ik mooi en wil het over een tijd weer eens lezen.
Ik wens je een mooie maand mei toe!
Ietje Huisman
Auteur
Dank je wel Ietje voor het lezen van mijn blog en voor je fijne antwoord. Leuk dat je ook gek bent op lezen en The Cazalets een aanrader vindt. Heerlijk hé, die serie en die tijd. Voor jou ook nog een hele fijne mei maand! Liefs, Tanya
Lieve Tanya,
terwijl ik je dit schrijf, staan er heerlijke asperges te koken in een pan op mijn fornuis — ik kijk er nu al naar uit! 😉
Ik heb je blogbericht opnieuw met veel plezier gelezen; je foto’s zijn altijd een balsem voor geest en ziel!
April kende voor jou een verdrietige start. Ik weet precies hoe je je gevoeld moet hebben, aangezien ook wij in ons leven al afscheid hebben moeten nemen van twee honden. Ik ben blij te horen dat je je langzaam weer wat beter begint te voelen en dat je energie terugkeert.
Ik kijk nu al uit naar je volgende blogbericht! Heel veel warme groeten uit Wassenberg (vlak bij Herkenbosch).
Loni xx
https://www.ilonas-jahreszeiten.de
Auteur
Bedankt voor het lezen van mijn blog Loni en leuk dat je een reactie stuurt. Grappig dat je nét asperges op je menu had staan, toen mijn blog je mailbox vond. Al afscheid hebben moeten nemen van 2 honden, lijkt me echt vreselijk en verdrietig. Wat zullen ze veel spelen samen daar in dat hondenparadijs waarvan we overtuigd zijn dat het bestaat hé? Nogmaals bedankt! Liefs, Tanya
Wat heb je dit weer prachtig om/ge – schreven en wat ben ik blij dat ik niet de enige ben die moet toegeven dat het vroeger allemaal wat vlugger ging en jawel ook ik ’s avonds mijn hand niet omdraaide nog hup hup hup van alles te ondernemen.
Nu merk ik zelfs dat ik soms te moe ben om te breien/quilten of een boek te lezen.
Denk vaak hoe deed ik dat toch een huis met 3 etages, 3 kinderen, 3 dagen in het ziekenhuis werken??? Maar ja toegegeven we worden ouder en heb ik moeten leren mezelf soms bij dingen neer te leggen hoe het komt.
Natuurlijk prachtige foto’s van jou en zo leuk dat ik precies weet waar je loopt omdat wij ook al vaker in Thorn zijn geweest op doorreis naar Busjop en dan door naar Aken.
Liefs Coby
Auteur
Coby, bedankt weer voor je reactie en leuk dat je mijn blog hebt gelezen. En inderdaad, vroeger lukte het allemaal beter. Mijn man en ik zeggen het wel eens, hoe deden we dat vroeger toch? Naast het feit dat we lichamelijk minder fit zijn, moet ik ook zeggen dat we misschien ook wat meer rust hebben en niet meer zo gehaast alles willen doen. We willen ook genieten, toch? Leuk dat mijn wandelplekjes in Thorn kent, op weg naar die gezellige Busjop. Fijne meimaand! Liefs, Tanya
Lieve Tanya wat een mooie blog weer , en wat heb je dit weer mooi geschreven ik denk ook met een lach en een traan wat voel ik met je mee met het verdriet van Charlie , en inderdaad staat je leven nu op een laag pitje verdriet de overgang alles tegelijk , maar dan is er Jimmy nog die voelt ook jou verdriet en hij heeft ook een gemis hij mist zijn grote beer , maar vergeet niet pijn slijt maar heeft tijd nodig , geef het ook de tijd ! Je geniet nu toch van de kleine dingen je pakt de draad weer langzaam op die het ook stapje voor stapje je hebt toch weer mooie plaatjes gemaakt van het mooie Thorn , en het schilderwerk dat komt wel , wij zijn ook al 2 jaar het tuinhuis aan het schilderen maar het wil ook niet lukken , we worden ook een dagje ouder en de overgang werkt ook niet mee , maar Tanya pak je rust en geniet van Jimmy en alles komt met de tijd groetjes Marian pootje Whisper knuffel jimmy
Auteur
Dank je wel Marian voor je lieve bericht! Ik zal het inderdaad de tijd geven en dan komt het zeker wel were goed. Grappig dat het schilderen van het tuinhuis ook al 2 jaar op jullie lijstje staat. Het is ook zo’n rotklus hé! En het moet niet te nat, niet te koud en niet te heet zijn om zo’n karweitje te doen. Zolang onze tuinhuizen niet uit elkaar vallen, loopt dat schilderwerk niet weg en komt het wel een keertje. Inderdaad volop genieten van het leven en van onze viervoeters. Knuffels van mij en Jimmy terug!
Lieve Tanya
Ze zeggen vaak”een dier heeft enkel de taal tekort”,en dat is zo.
Maar zonder woorden,slechts een blik weet een dier al wat je bedoeld. Niet veel kom je bedrogen uit! Steeds blij je te zien wanneer je de deur binnen komt.
En de vriendschap en liefde die je krijgt!
Charlie zal bij jullie een ongelofelijke tijd hebben gehad,een deel van jullie familie!
Hij zal er steeds een beetje bij zijn,in alles wat je doet.
Je foto’s zijn zoals steeds ,prachtig!
Ik kan daar zoveel inspiratie uithalen.
De mooie natuur,die ondanks alles,de oorlog,de klimaatverandering,toch doet wat ze al eeuwig doet,ons gelukkig maakt met alles wat ze te bieden heeft.
Eingelijk hebben we zo weinig nodig om gelukkig te zijn.
Ik verheug mij er telkens op om je blog te lezen en je prachtige Thorn te zien.
Geniet in mei van je nieuwe plekje met een kopje thee.
Auteur
Martine, zo ontzettend bedankt voor je reactie en je mooie verwoording van het gevoel dat een huisdier je geeft en alles wat je zegt, klopt ook helemaal. Fijn dat mijn foto’s je zo kunnen inspireren en je hebt gelijk dat de natuur doet wat ze al eeuwen doet. Fijne meimaand! Liefs, Tanya
Lieve Tanya,
Wat weer een prachtige Blogpost. Mooi in woord en beeld.
Ik begrijp je verdriet om het gemis van jullie Charlie zo…..de liefde die je krijgt van zo’n trouwe viervoeter is onbetaalbaar.
Het kost tijd om dit te verwerken en een plek te geven.
Wat een onverwacht mooi plekje in de tuin om heerlijk te genieten van een kop thee.
Herken het zo dat je vroeger je hand nergens voor omdraaide….maar met kleine stapjes kom je ook vooruit.
Wens je een mooie meimaand.
Lieve groet
Mea
Auteur
Dank je wel voor je fijne antwoord en voor het lezen van mijn blog Mea. Mooi gezegd dat je met kleine stapjes ook vooruit komt, en zo is het ook. En de liefde van een viervoeter is inderdaad onbetaalbaar en zo te waarderen. Voor jou ook een hele mooie en hopelijk wat warmere meimaand. Liefs, Tanya
Wat een prachtige Blog weer , vol mooie foto’s, lekker slow ik doe met je mee hoor .. het gemis van de hond herken ik als geen ander zou ook nog wel ff duren …mis ranonkel nog elke dag ook al heb ik lola ze blijft elke dag met me meelopen ..
Alles heeft ze tijd nodig en iedereen doet het op zijn eigen manier … hier ook drukkies in de tuin met zaaien ed .. over een paar weken heb ik ook een plantenkastje ,niet zo groot 5 vierkante meter maar oke blij mee en ga er zeker wat moois van maken en net als jou er van genieten ..
Wens je een fijn weekend, geniet van de mooie dingen om je heen 😘
Auteur
Bedankt voor je leuke reactie op mijn blog Rosita! Wat heerlijk dat je ook een kas krijgt en klein maar toch ook weer fijn en ik weet zeker dat je er volop gebruik van zult maken omdat je ook altijd zo bezig bent met groenten en fruit uit eigen tuin. Wat zul je er een plezier van gaan hebben. Ranonkel en Charlie zullen vast erg leuk aan het spelen zijn samen, moeten we maar denken hé. Ook nog een fijn weekend voor jou! Liefs, Tanya
Weer zo’n prachtig geschreven blog Tanya. Helaas hebben jullie afscheid moeten nemen van jullie geliefde hond Charlie. Het kost tijd om dit verlies een plek te geven en daar horen tranen en huilbuien bij. Dat wandelen nu dubbel voelt kan ik me heel goed voorstellen want je was lang met twee honden op pad. Maar het zal gaan wennen in de loop der tijd. Wat blijft zijn de mooie herinneringen ❤️.
Heel herkenbaar is dat het afhandelen van klussen niet meer zo snel gaat als 20 jaar geleden. Maar ook met een lager tempo wordt er nog heel wat afgehandeld 😉. En al jouw afgeronde verfklussen van de afgelopen periode vind ik eigenlijk best veel, een top prestatie.
Doe maar rustig aan de komende weken, zoals je je voorgenomen hebt. Gewoon op het gemakje aanrommelen in de (moes)tuin, wandelen, lezen een heerlijk geurende kopjes thee drinken. Het weer schijnt ook weer beter te worden.
Geniet van het weekend Tanya,
Groet, Margo
Auteur
Dank je wel voor het lezen van mijn blog en voor je berichtje Margo! Mooi gezegd dat de mooie herinneringen aan Charlie zullen blijven. Ik ga het inderdaad nog even rustig aan doen en aanrommelen in de tuin en moestuin en met het verfwerk. Het weer wordt gelukkig inderdaad weer beter, al vind ik een regendagje best fijn. Maar warmer zou wel een keer lekker zijn, toch? Ook een heel fijn weekend! Liefs, Tanya
Lieve Tanya
Keek alweer een tijdje uit naar je nieuwe blog..geniet er altijd zo van.
Ja dat met het overlijden van jullie lieve hond doet veel pijn en snap dat je dat moet verwerken.
Hier ligt ook zo’n schatje naast me nu en moet er niet aan denken dat ze er straks niet meer is.
Luna wordt ook al 14 jaar en moet er rekening mee houden want kan.zomaar klaar zijn dat zag ik bij jullie😪
Maar ja het leven gaat verder en iid de natuur ontluikt..mei ook zo’n mooie groene maand.
Heb ook wat wilde bloemen gezaaid en het komt al wat op..kijk soms 2x per dag haha.
Na een koud weekje moet er nu maar weer wat zon op en het schijnt weer warmer te worden.
Een kas lijkt me ook leuk maar geen ruimte hiervoor helaas.
Lieve Tanya geniet van je tuin en alles wat nog op gaat komen.
Heb ook weer genoten van je prachtige blog en foto’s.
Wens jullie een mooi zonnig weekend en alle goeds vanuit het Noorden van Drenthe
Lieve groetjes en sterkte met alles💚💚😘
Auteur
Bedankt voor je leuke reactie Anja! Knuffel maar heel veel met jouw Luna. 14 jaar ook al, wat een mooie leeftijd. Ik wist dat het er een keer zat aan te komen voor Charlie, maar dan gaat het toch nog onverwacht. Dus met volle teugen genieten en een beetje meer verwennen is mijn tip voor jou en je schatje en ik hoop dat jullie nog heel lang samen mogen zijn. Leuk dat je ook wat wildbloemen gezaaid hebt. De regen heeft het hopelijk kunnen laten kiemen en nu mag de zon die hopelijk snel weer gaat schijnen, de rest doen zodat je over een paar weken een mooie wildbloemenveldje hebt. Fijne meimaand nog! Liefs, Tanya
Met veel plezier je blog gelezen, herken de mooie plekjes maar je weet ze heel sfeervol vast te leggen. Die foto van de boom in de ochtendmist zou ik wel als poster achter mijn bed, op de slaapkamermuur willen hebben, goede nachtrust gegarandeerd.
Boektitels genoteerd, met dank.
In Charlie’s jonge jaren nam ik brokjes voor hem mee…dat is hij nooit vergeten…hij verwelkomde me altijd super enthousiast…
Bedenk dat verwerken van verdriet of tegenslag tijd vraagt, ooit zei iemand tegen mij: Gras groeit niet sneller door eraan te trekken…
Met groet, Lia
Auteur
Dank je wel Lia voor je leuke reactie! Natuurlijk herken je alle plekjes die ik vastleg met mijn camera. Je zult er vroeger vast vaak gewandeld hebben. Ik kon mijn geluk niet op toen ik op mijn ochtendronde zowel een opkomende zon had én mist. Onze Charlie had inderdaad al heel snel door wie iets lekkers voor hem meebracht en sprong dan letterlijk een gat in de lucht. Mooie uitspraak : gras groeit niet sneller door eraan te trekken en inderdaad maar al te waar. Dank je wel! Kus, Tanya
Lieve Tanya,
M’n hart maakte ‘n klein huppelsprongetje toen ik las dat je weer ‘n blog had geschreven. Tegelijkertijd dacht ik hoeveel verdriet jij nog moet hebben vanwege die ouwe reus Charlie. Toch moet je verder en proberen alle lichtpuntjes in het leven weer te gaan zien en meemaken. Makkelijker gezegd dan gedaan want zoveel lieve mensen zeggen dat je steeds wat omhoog klimt of 2 passen vooruit en 1 naar achter maar het komt goed. Weet er alles van jammer genoeg en ik dacht steeds wanneer dan ? Tot je plots het mooie ziet van de knoppen in de bomen of het zonlicht door de wolken of dat Jimmy een enthousiaste rare huppel maakt waar je om kan glimlachen ☺️ dan voel je pas dat het idd goed komt maar kost tijd … veel tijd…
Dank je wel voor de mooie woorden en foto’s !! Mij heb je weer een glimlach op mn gezicht getoverd en het nostalgie gevoel gegeven … een groot goed voor mij …
Liefs Anja 🫶🏼😘
Auteur
Lieve Anja, zo een mooie reactie van jou weer, dank je wel! Fijn dat ik weer een glimlach op je gezicht heb weten te toveren en ook nog eens een nostalgisch gevoel wist over te brengen. Grappig, want nostalgie was net iets wat ik in mijn hoofd had voor een volgend blog, dus een beetje telepathie! Tijd hé, je weet er inderdaad alles van. Soms kan het lastig zijn om nog positieve puntjes te zien als je iets naars hebt meegemaakt en dat zal vooral voor jou gelden. En positieve puntjes zijn er overal om ons heen, we moeten ze alleen zien en goed tot ons laten doordringen. Jouw prachtige uitzicht over het water, de drukte van de schepen, jouw knusse appartement en de met liefde bereidde maaltijden van jouw lieve Nico. Louis Armstong zingt : We have all the time in the world. Erg waar aan de ene kant, en aan de andere kant weer helemaal niet. Maar wel een heel mooi nummer… Liefs, Tanya
Hallo Tanya ,
Wat heb je weer een mooie blog geschreven met prachtige foto’s erbij! Ik heb er weer van genoten.
Ik begrijp goed u verdriet met het gemis van Charlie 😞
De ongemakken van de overgang begrijp ik ook maar al tegoed,
Luisteren naar u lichaam en optijd rust nemen kan zeker geen kwaad 😊
Geniet nog van een fijne Mei maand verder samen met Jimmy 🐕🌸🤎
Auteur
Dank je wel voor je fijne reactie Martine! Heel erg leuk om te horen dat je genoten hebt van mijn blog. Wat vervelend dat je ook de omgemakken van de overgang kent, niet altijd makkelijk hé. Maar we gebruiken maar zoveel mogelijk humor om ons erdoorheen te slaan. Ook nog een hele fijne meimaand! Liefs, Tanya
Heerlijk om weer een mooie blog te mogen lezen ,deze met een scherp kantje slik !!! Afscheid moeten nemen van een huisgenoot die je zoveel warmte en liefde geeft .
Jullie lieve doerak zal in de dierenhemel mooie momenten kunnen delen van zijn heerlijk tehuis waar hij al die jaren zon mooi leven heeft gehad .
Hou jullie eraan vast .
Steeds je mooie foto’s en verhalen te lezen en te zien SUPER!!!
Ook je Engeland verhaal heeft me de kriebels weer gegeven ,op dit moment lopen bekende een hele bekende route langs de kust ben ff de afkorting kwijt (vd film the salt pad ) heerlijke verhalen iedere dag met ook mooie plaatjes .
Dus t moet weer eens gebeuren na zoveel jaren weer een trip over zee .
Dank je voor ondanks verdriet voor je verhaal en delen
Auteur
Lieve Marij, dank je wel voor het lezen van mijn blog en leuk dat je een reactie stuurt. Inderdaad slik… Dagelijks nog een brok in mijn keel en een huilbuitje. Maar je hebt zeker gelijk, hij heeft een mooi leven gehad en dat is het enige dat telt. Je hebt het vast over het South West Coastpath. Super mooi daar en ik kan me voorstellen dat het mooie plaatjes oplevert. Tussendoor een stop in een oude pub met een pie bij de haard en een kop sterke thee met hartige scone bij een afgelegen tearoom. Een trip overzee lijkt me dan ook echt iets voor jullie. Sam lekker mee, want ze zijn zo dol op honden daar. Liefs, Tanya